در ستایش عشق زمینی- نگارش دکتر عبدالکریم سروش.

 در فرهنگ ما مسأله‌ی زن همیشه واجد پیچیدگی ناهنجار و دل‌آزار و نفاق‌آلودی بوده است. از سویی سخن درباره‌ی عشق به زن تحریم شده بود و از سویی دیگر در دل و نهان بیش‌ترین وقت وانرژی را از مردان ما می‌ستاند
من تصور می‌کنم کم‌تر جامعه‌ای در جهان باشد که مسأله‌ی زن این‌قدر که برای جامعه‌ی ما حساس است، در آن اهمیت داشته باشد و در عین حال، این‌همه در مورد آن پرده‌پوشی رسانه‌ای ظاهرسازانه صورت گیرد و چنان وانمود شود که گویی مسأله حل شده است.

متن کامل را در ادامه مطلب بخوانید

لا تخشینی .. الا قلیلاً

لا تشکینی .. الا قلیلاً

إذن ..

أنا بسیط بتصرفاتی ..

                  و تحفظاتی ..

                        و  ایضاً ما  تلفظه شفاتی ..

أنا ..

أحب المطر دون قبعة و شماسی

و أعض تفاحتی بقشرتها

و اُغنی .. ما یمرّ بذاکرة إحساسی

و فمی ..

    یعرف دربه ..

          بعیون غامضة للکاس .

أرکض نحوک ِ

کطفل روضوی  لحضن اُمّه

وأشمّ رائحة نهدیک

کما تشمّین أنت ِ البرتقالة

و تغرمین بعطرها

من وراء  أزقة الأنفاس

اُرید ..

أن الحّن  نشیداً وطنیاً  لمملکتی

رافقینی بأداءُ .. بضحکة ..

رافقینی ..

کما یضحک

        برأسی المشیب

                    بـسنه الألماس

أهواک ِ

ألف أهواک ِ

الاف أهواک ِ

ملیون اهواک ِ

أهواک باسلوبی ..

 و احوارک ِ قط  بحواری

و إن اتهمت باحلی تهمه خلقت

بأن حبّی لعینیک حب نزاری

................................................. بانی ۲۵/۱۱/۸۶ 

توضیحات در ادامه مطلب

شادم .. که امشب ..

در پیچ و تاب ِ منجنیق  ِ این همه حسّ  ِ نارفیق

تندیس  ِ نام  ِ مرا..

آسایش  ِ آغوش  ِ گرم  ِ تو گلستان می شود.

....................................................................... بانی ۲۵/۱۱/۸۷ 

دلواپس این بودم ..

که روزی ..

شهادت ندهد ..

پتوی یک نفره ام ..

حضور ِ تبدار تو را ..

به هُرم ِ نفس های شبانه ای .

و نفس نفس ..

غزلهایی را ..

که به زخمه ی تاری ..

بر شانه های ثانیه ها گیس میشوند .

و حجم حجله تنهایی تو ..

که قلبی بزرگ را آغوش می گشود .

بمن ..

منصفانه بگو ..

تو هم  به این رسیده ای ..

که سعادت هم ..

به درد ِ عدالت ..

سهمیه بندی شده است ؟!!!

 ............................................... بانی ۲۱/۱۱/۸۷

دیشب ..

مادرم ..

ناخواسته نامت را برد .

حلال زاده ای ..

حتماً امشب میرسی .

من هم ..

به عادتی دیرینه ،

چفت در را نمی اندازم .

و آن پیراهن  ِ بنفش  ِ خوشرنگ را ..

که دوست داشتی ..

به تن میکنم .  

یادش بخیر ..

روز هایی را که می ترسیدم

عکست را به دختران کلاس نشان دهم

خصوصاً سوسن ..

دختر ِ دو کوچه بالایی مان

که میگفت خیلی دوستت دارد .

ــ نامزدت را میگویم ــ

یا مریم ..

دختر ِ عمو ناصر ..

که چشمش شور بود .

ــ و نمیدانم چطور عکس را از کیفم دزدید ــ

تو امشب می آیی ؟

البته  ..

اگر هم نیایی ..

آب از آب تکان نمیخورد .

من به همه گفته ام ..

لوله فاضلاب کوچه ترکیده ..

و راه بند آمده .

و اینکه ..

تو همه ی مرخصی هایت را ..

برای ماه عسل جمع کرده ای .

.............................................بانی  ۱۹/۱۱/۸۷

هنوز هم ..

در قحطی ِ آفتاب ..

سردی ِ لحظه هایم را ..

به گرمی ِ نفسهایت دود میکنم.

وبه ساعات ِ التهاب ..

نامت را ..

ــ ای تمام رخ ِ خوبی ها ــ

به ابتهالی .. سرود میخوانم .

 تو ..

آئینه ی روشن ِ روزهای گمشده ای ..

که نگاه ِ گاه بگاه ِ مرا پژواک میکند .

و ..

 تابلو  ِ ..

   صراط المستقیم  ِ ..

                همه ی راههای کج رفته ی دیروزم .

دیگر چه بگویم ..

جز اینکه ..

تو خود ِ خود ِ منی .

ولی ..

از من مخواه که مال ِ تو باشم

من ..

       مال ِ خودم هم نیستم ..

 ........................................... بانی ۱۶/۱۱/۸۷

امروز هم ..

صبحانه آفتاب داریم .

نان و پنیر ..

و نیمرویی ..

که اگر رویمان میشد ..

می گفتیم : " دوستت داریم " ..

................................................. بانی ۱۳/۱۱/۸۷

شاید ندانسته بود ..

ولی ..

هنگامی که خواستی ..

در سریری سرد با خودت خلوت کنی ..

بهترین بهانه های رهایی ..

در قحطی واژه ها درو می شد .

اما مرا ..

یک لیوان چای داغ کافی بود

تا شاعر بمانم .

یک چای ساده بی هیل و زنجبیل .

و حبه قندی ..

و جرعه اولی که مال تو باشد .

چای را نمیدانم ؛

ولی ..

نام هیچ شاعری

قبل از کشف آتش  ..

در هیچ تذکره ای رقم نخورده است .

 ....................................................... بانی ۱۳/۱۱/۸۷

امشب ..

بیخوابی ِ یک رخت ، خواب ِ ناز را ..

نذر ِ هوای تو کرده ام .

وبر بلند برج میلاد

این انگشت اشاره ای

که راه ِ میانبر ِ خانه ی خدا را نشان میدهد

دراز میکشم

و در یک نفسی ِ فاصله ای

که میشود .. خدا را نفس کشید ..

از آسمان ..  دو ستاره می چینم

تا در اولین فرصت دیدار ..

گوشواره ی دو گوش ات کنم .

........................................... بانی  ۱۱/۱۱/۸۷ 

درخت گفت : به تو سیب میدهم ، سرخ و سبز ، ترش و شیرین .

به شرطی که آب را زلال بمن دهی .

جوی سیب نمیخواست و با لبخندی آبش داد ، صاف و زلال.

جوی میدانست که از رود زنده است ؛ رود از چشمه و چشمه از ...

بی هیچ شرطی .. و حتا منتی

...................................................... بانی 2/11/87

میرسم به آخر

اگر که باور ..

همطرازی انگشتان دست را ..

به تلاوت بینه ای ..

به احسنت جار زند.

و چشم را ..

اپتومتریست چشم چرانی ..

به تهمت .

.............. بانی 2/11/87

عادل .. چه اسم با مسمایی !!

امشب چه مظلومانه در لفافه انتقاد کردی .. ایکاش یک برنامه نود مستقل ..یا یک کانال ماهواره ای اختصاصی داشتی .. تا ...

دوستت داریم

فرصت کردید سری به کافه وطن بزنید .. غذاش بد نیست

و

دوشنبه در برنامه 90 چه گذشت؟