تبليغاتX
الرّسمُ بالكَلِمَات
نقاشی با واژه ها .. شعر و دلنوشته های ابراهیم بانی
 تقدیم به زینب

تو را .. بمن

 

بگو ..

 

صلتِ کدام قصیده ی نا نوشته ی منی

 

که سرّ سکوتِ مرا

 

               پیغمبرانه ..

                     

                     ردایی .. به احرام بسته ای.

 

**

 

تو را .. به خودت 

 

بگو ..

 

نیروانای کدام قحط الاُمیدی

 

که آغوش باز ..

 

   بودا ونبودای مرا ..

 

       به وسوسه ی التجا نشسته ای

 

**

 

تو را .. به ما 

 

بگو ..

 

چراغ خاموشِ کدام ستاره ای

 

که برای اثباتِ جبریت

 

  خورشید را ..

 

     به نیم نگاهی بسند کرده ام .

 

**

 

قداستِ قامتِ تو را..

 

قانونِ دیگری است

 

که قطره قطره احساسِ مرا

 

به ترنمی بارانی .. ترانه تر مینوازد

 

**

 

به پایِ خویش مینویسم

 

همه ی آنچه از زلال به زنجیر بسته شد

 

با آنکه من

 

از بازخوانیِ الکنِ شعرِ تو

 

انگشت نمای اهلِ دل شده ام

 

..................................... بانی31/4/87

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 31 تیر1387ساعت 20:52  توسط بانی | 
 

گازی بزن مرا

             

           با طعم کالی ام

 

وسوسه ی برقِ نگاهِ دزدانه ات

 

و آبِ گلویی ..

 

که رعدِ واژه ها را پی در پی قورت میدهد

 

سبدِ رسیدنم را به نیلِ حادثه ها سپرده است

 

...

 

نمی رسم ..

من نمی رسم ..

 

تا نرسیده به آستانِ دستِ تو ..

 

                       غرورِ دستهای خالیم

 

و تو ...

 

رسیده ای و درنگ میکنی ؟

 

............................................ بانی/ 29/4/87

 

+ نوشته شده در  شنبه 29 تیر1387ساعت 13:57  توسط بانی | 

من بر این باورم .. ایدوست

 

که این پیوندها مصنوعی است

 

از همآغوشی سبزینه بگیر .. با تنِ نازکِ برگ

 

تا دریا..

 

موج با ساحلِ آب ..

 

     آبِ دریا و نمک ..

 

          آبها هم باهم .. هم با رنگ

 

بگذریم از مثلِ ساده ی سیمان با سنگ

 

وصل دو داده به هم دل .. با دل

 

حتا انسان با مرگ

 

همه ی پیوندها مصنوعی است.

 

............................................................... بانی /فروردین 76

+ نوشته شده در  شنبه 29 تیر1387ساعت 9:23  توسط بانی | 
+ نوشته شده در  پنجشنبه 27 تیر1387ساعت 11:17  توسط بانی | 
 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 26 تیر1387ساعت 18:17  توسط بانی | 
 

 

پیشانیِ بلندِ همتت را

 

دست های کوتاهِ طبعم

 

                   با حسرت می گریند

 

در شیارِ گونه هایت

 

غزلهایی خنک جاریست

 

که لبان لختِ بوسه خواهم را ..

 

به یک آب تنیِ ظهرِ تابستانِ بندر

 

                      به وسوسه نشسته اند

 

تو ..

 

پیش از میلادِ کدام تاریخی

 

که من .. مدام

 

لحظه به لحظه ...

 

               روزت را جشن می گیرم

 

.............................................................. بانی ۲۵/۴/۸۷

+ نوشته شده در  سه شنبه 25 تیر1387ساعت 7:1  توسط بانی | 

 

تحيّه طيّبه  .. یا والدي الطيّب

  الله يطوّل عمرك .. يا غالي يا حبيّب

  أكتب لك رسالة حُب

  يا غالي .. يا أطيب أب

  وصّت عليك الشرايع .. وموصّي عليك الرّب

  يا للي رضاك ؛ أحلى وأغلى هديّه

  تحيّه الصبرك ..كل شيبه في شعرك

                               رفيقة دربك أمي ..

  يا سَهَرها .. يا تَعَبها أمّي .. أمّي حبيبة عمرك

  بوسه الدمك المحبوب .. بوسه الحبّك الخالد

  غازل .. علّم العشاق .. حُب هذا الزمن بارد

   يا للي رضاك عليّه.. أحلى و أغلى هديّه

   كبرت في ظلك .. أحبك .. أجلك

   وتحبك أكثر أمي ..

   ترعي الوالد .. يا أمي .. أمي .. حبيبة عمرك

  جالس حولك الأحباب .. و لا مثلك ملك جالس

  تنزل عَ الجرح ويطيب  .. هيبة .. و ربّي لك حارس

 

    پدر عزیزم ..

    سایه خداییت را برسر همواره نیاز دارم .. 

    حتا - و بیشتر- حالا که خود پدر شده ام

 

  روزت مبارک

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 24 تیر1387ساعت 21:11  توسط بانی | 
 

 

ب صوتک .. یا سیدتی

 

لحن من أغانی المطر

 

ینزل کل صباح تخشّعاً

 

لـ یغرمنی ..

 

و یهدینی إلی " أین المفر"

 

***

 

یرویک  الآن

 

رجل من عطش الصحراء

 

و رواتک الآخرین .. کلّهم

 

شجر .. أو جیران غابات الشجر

 

***

 

شفتاک غیثاره ..

 

کلّما تهبط لحن

 

یشهق بی الجنون الی القمر

 

***

 

أنا ..

 

       أَقدم ما خلق الرب

 

                 و أحدث تقدیرک الشرقی

 

صدری ..      

 

آخر حقل من مراتع الحب .. المنسیّه

 

                فی زمن الـ رومانسیّ .. الـ لارومانسیّه

 

لا یجرعنی غیر من مثلی

 

أنا ..

أنا .. سِحر القهوه العربیّه

                                  

..................................................................................... بانی ۲۴/۴/۸۷

    

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 24 تیر1387ساعت 6:35  توسط بانی | 

 

 

دیشب ..          

هوا به شدت سرد بود.

میدانم .. میدانم که اینجا خوزستان است وُ

 حالا هم برج چار

ولی دیشب هوا به شدت گرم بود

باران هم بود یا نبود ،

                      دقیقاً یادم نیست.

ولی هرچه بود ..

این پوستِ سبزه و کلفتِ من ..

هُرم آفتابِ ظهرِ نفس گیرِ شرجی را ..

                                    که دیگر غریبه نبود.

 

 من اگر هذیان میگویم..

چرا ..

تا خودِ خودِ صبح

عرق ریزان ..

-         زیر دو پتو

                      بخود می لرزیدم ؟

...................................................... بانی 22/4/87

+ نوشته شده در  شنبه 22 تیر1387ساعت 8:20  توسط بانی | 

 

 

قبل أن تکوني عشیقتي ،

 

کنتي .. ملهمة بمخیّلات طبشور یدی

 

و کانت ..

                        

أناملي السحریّه ..

 

بخربشاطة الطفولیّه ..

 

ترسم حروف وجهک .. دائماً

 

مقطّعة ..

 

     مقدّسة ..

 

          سرّیه ..

............................. بانی 21/1/87

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 20 تیر1387ساعت 12:36  توسط بانی | 

 

 

دیگر هیچ نردبانی

 

عشق را ..

 

به رنگین کمان نمی نوردد.

 

و خداوند ..

 

- این نزدیک دور - را

 

با چشمان نا مسلح خود ،

 

چه قبیحانه .. به انکار بسته ایم

 

...

 

چه  تلافی عجیبی است .. که دل

 

تا که .. با هر چه زمینی است ، مخالف شده است ؛

 

این زمین ..

 

      جاذبه اش ..

            

          زیر پای عشق هم .. لا مذهب

                      

                       چند وقتی است مضاعف شده است.

 

.................................................................................... بانی 16/4/87

+ نوشته شده در  یکشنبه 16 تیر1387ساعت 8:30  توسط بانی | 
کاش چند سال زودتر به دنیا اومده بودم. چند هزار سال زودتر.

اون موقعی که هنوز برهنگی نه دلیلی بر نانجیبی و هرزگی بود و نه دلیلی بر کول بودن و خفنیت. "انسان" بدون لباس زیر victoria's secret زنونه و CK مردونه از تو غار بیرون می یومد و نگران دوربین های مخفی ای نبود که از پشت شمشاد ها به تهیه ی porno movie می پردازن و اون رو برای شاد کردن روح تین ایجرهای ناکام و غیر تین ایجرهای مشتاق روی سایت ها می ذارن ٬ اون موقعی که انسان گاو وحشی٬ گراز و ماموت شکار می کرد و برای خوردن غذا نیازی به سس چیلی٬ زیتون پرورده٬ خیارشور و ترشی بندری نداشت.

اون موقع اگر "انسان" روی دیوار غار٬ به ابتدایی ترین شکل ممکن تصویر یک "بز" رو می کشید یا در نهایت بی سلیقگی یک کاسه ی سفالی می ساخت٬ بعدها [منظور هزاران سال بعد] یک هنرمند واقعی نامیده می شد و اسمش توی کتاب های درسی می رفت.

اون موقع خطرناک ترین سلاح٬ تبر و ریزتیغ های سنگی بود و هنوز داشتن کلت بدون مجوز تو کشوی میز تحریر٬ یک امر طبیعی محسوب نمی شد.

اون وقع زندگی راحت تر بود.

مجبور نبودی برای اثبات باسوادی و برقراری رابطه با آدم هایی که میلیون ها کیلومتر دورتر از تو هستن٬ به چند زبان مختلف حرف بزنی. اون موقع صبح با طلوع خورشید "انسان" می دویید از غار بیرون٬ دهنش رو باز می کرد٬ صدای مبهمی از خودش در میاورد و این جوری با بقیه ی غارنشین ها معاشرت می کرد و نیازی نداشت برای فهموندن منظورش به اون یکی٬ صد تا کلمه رو کنار همدیگه بچینه تا آخرش باز هم طرف دچار سوءتفاهم شه و قهر کنه!

اون موقع نیازی به پلی استیشن و بازی های اکشن نبود. چون "انسان" به صورت شبانه روزی در حال جنگ با موجودات عظیم الجثه ی خطرناک منقرض شده ای بود٬ که در بازی با اون ها یا خورده می شد یا پیروز. و با هر پیروزی به مرحله ی بعد می رفت و کامل تر می شد.

اون موقع نه مدرسه بود٬ نه دانشگاه٬ نه پلیس٬ نه پول٬ نه زندان٬ نه قانون٬ نه صنعت٬ نه تکنولوژی٬ نه روزنامه٬ نه وزارت خونه٬ نه مجوز٬ نه لیموزین٬ نه طبقه٬ نه مالکیت.

اون موقع دو چیز وجود داشت٬ آزادی و حماقت محض.

......................................

از وبلاگ آنالی اکبری

+ نوشته شده در  جمعه 14 تیر1387ساعت 12:47  توسط بانی | 

یادمه یکسال پیش بود .. درست یکسال و هش نه روز پیش

 

تو وبلاگم نوشتم  .. اولین پستمون رو نوشتیم

 

روزها گذشت .. اون بعضیا و خیلی بعضیای دیگه بزرگ و بزرگتر شدن

 

ماهم تجربه مون بیشتر شد و دوستای خوبی پیدا کردیم ..

 

 درسته از عدد انگشتای یه دست کمترن اما میشه روشون حساب کرد

 

چون درکشون بالاست .. آقاهاشون که سرورند .. و خانماشون آقان.

 

با این امید که تا سال دیگه به عدد انگشتای یه دست برسن ..

 

تولد یه سالگی " گنگ خوابدیده "   رو به خودم تبریک میگم

+ نوشته شده در  سه شنبه 11 تیر1387ساعت 18:40  توسط بانی | 

 

 

أنا ..

 

من زمان .. و أنا

 

نووي المزاج .. محدود

 

و باب قلبي من خوف الإرهاب .. مسدود

 

و لکن الآن ..

 

حرقت الزورق خلفی

 

     و رمیت ما املکه .. العرفی

 

 

                                    و شطبت شهادة میلادي

 

 عند دخولي لجزیرتک الخضراء

 

- لأنسی آلاف القرون التی مرّت عليّ

 

                                             ... و اتصغّر

 

- لأملء زجاجة قلبی .. من عذب مائک

 

                                               ... و اتکسّر

 

...

 

أرید أن اُحبک الآن

 

                        .. و هکذا للکون اتجسّر

 

................................................................. بانی 14/3/87

+ نوشته شده در  یکشنبه 9 تیر1387ساعت 16:57  توسط بانی | 

 

گرچه از عاطفه خالی شده ایم

 

تازه .. چون اهل حوالی شده ایم

 

مژده رویش عشقیم و در این دور کویر

 

پایمال همه کس .. چون " گُل قالی " شده ایم

 

بر سر پای بمانیم و به خرمن برسیم

 

گرچه از باد .. به هرسوی .. چو شالی شده ایم

 

" مبتدی " بوده و هستیم در این خطه ی خط

 

هر چند به خیال خویش " عالی " شده ایم

 

باشد .. که پی همت سر پنجه و عشق

 

بینیم که در آسمان شهر " هالی " شده ایم

 

خیلی خیلی قدیمیه .........................................  بانی

+ نوشته شده در  شنبه 8 تیر1387ساعت 9:39  توسط بانی | 
 

اونایی که ـ زیادی ـ سعی میکنند سرشون کلاه  نره

معمولا سرشون بی کلاه میمونه

.................................................................... بانی

+ نوشته شده در  سه شنبه 4 تیر1387ساعت 17:38  توسط بانی | 

 

اين شعر را از يك بلوتوث نوشتم ..

نميدونم شاعرش كيه

......................................

آنه ضد هذه التطوّر

صَحْ گَبُلْ شارع ترابي .. ابلا رصيف،

والصِّريفه الـ بيهه گاعد .. تمطر المَيّه إعله كيف

لكن أحسن ، ماچوه التبليط رجلي .. او لا نمت فوگ الرصيف

گبل حمام ابـ صريفه .. ردي او برده ..او شته او برده .. او بابه برده ..

او كنّه ما خذنه الرّجيف

هسّه گيزر ماي حار.. او دوش عدنه.. او بـ إلألف واحد نظيف

گبل تنور أهلي طين .. وإلصّديق إيصيرإخوي لو عليْ مرّه يظيف

هسّه مِن صار الخبز عَ الكهرباء .. ضَل يحط عينه إعله اختي..

او هوّه ياكل بـ الرغيف

آنه ضد هذه التطوّر..مو شريف

لاتگلي انسان رَجعي.. الناس صعدت للقمر..

أرفض أصعد للقمر حتا لاصيرن خفيف

...

گبل خبز إشعير ناكل..

او لو شبع واحد يصدّق عَ الفقير..حتا عن ذنبه يكفّر

هسّه جبن افراي ناكل.. او لو طلب خبزه الفقير، نتفل ابگصته او نكفّر

 آنه ضد هذه التطوّر

گبل بس فانوص عدنه.. او چنّه كل مِغرِبْ نشعله..

او عَ النبي إنصلي او نكبّر

هسّه لو شعلو علينه الكهرباء  ، حتا شايبنه يصفّر

آنه ضد هذه التطوّر

 

گبل چان الخص گصب.. و ما تزل عَ الجاره عين..

چانت الگصبات تستر

هسّه طابوگ السياج.. اشويه ناصب.. ابصفه كرسي.. فوگه رجلي.. ارفع ايدي.. بس أئشّرْ ، هيّه تطفر

آنه ضد هذه التطفّر

آنه ضد هذه التطوّر

 

بـ الحياة عملو آلاف التجارب والبحوث..

حتا تدخل انظمت ويندوز كل الحاسبات

بلكي عدكم حاسبه  بـ أحدث نظام..

تحسب الكم چم عراقي ابلاعشه اتعود يبات

او تضرب ابنود الحصار.. او تطرح الأمن الـ علينه.. او تقسم اظهور الطغات

آنه ضد هذه التطور يا طغات

صنّعوا تلفاز بي مون كنترل.. حتا محد يتعب ابـ وكت الصلات

و هو گاعد لو سمع صوت الأذان.. إيدوس دگمه الوحده ايبدل قنات

ما رضو عَ التفرقه ابزي النساء الإمريكان..

وحده متگبعه ابحرير.. وحده نص ردن او ردان

صمموا ورده عديده.. او حققو بيهه التساوي.. و هسّه كلهن عاريات

آنه من هذه التطور ما اريد

ما اريدن ميري ويده اتصمم ازياء النساء ..حتا لايتعره جيل

او ما اريد الناطحه اتدگ السحاب ..حتا لا تعله العبيد

عندك إيد و عندي إيد..

ما أريد ابـ كومبيوتر تنخزن جثه شهيد

 

گبل طِب أعشاب چان..

يعني لو گلبك يموت ،اتموت كلّك ما تفيد

هسه لو گلبك يموت.. الطب يگلّك ما تموت..

گلب اي تمساح نزرع لك تريد

ولذلك ما اريد

ما اريد اشما اگص چف الحرامي.. ايروح يزرع چف جديد

او ما اريدن تنقرس نطفه ابـ رحم..

حتا لا و لد الزنه  إبـ وكتك تزيد

وما أريد امريكا تستنسخ بشر.. حتا لا كل يوم تستنسخ يزيد

 

آنه ضد هذه التطور

 

سحبوا ابليزر رصاصه.. يعني نقضوا روح واحد.. بـ السويد

او ضربوا ابليزر ألف ملجع عراقي.. او ذابه اعظام البشر ويه الحديد

آنه مو ضد التطوّر

آنه مو ضد التطوّر

آنه من هذه التطوّر ما أريد .

+ نوشته شده در  دوشنبه 3 تیر1387ساعت 15:13  توسط بانی | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
ابراهیم بانی
..........................

شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته. شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت. خدا گفت : دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود.زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ


پیوندهای روزانه
عجایب
مجله شعر نو
پارس قرآن
دیوان العرب
موقع منوعات
نزار قبانی4
نزار قبانی3
الادب.. للشعرا العرب
نزار قبانی2
نزار قبانی1
سایت عکس مشرقی
آوای آزاد .. شاعران ایران
اثر
انجمن سایه
گنجور..دیوان شعرا
جریده النهار
لغتنامه آنلاین.قرآن.دیوان شعر
ری را .. کتابخانه آزاد فارسی + قرآن
لسان العرب
جهه الشعر
دیکشنری آنلاین
لغتنامه دهخدا
ترجمه متن به انگلیسی
فرهنگ لغت
درج تصویر
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
آرشیو موضوعی
بانیات
نزاریات
ساهریات
جبرانیات
متفرقه
وجدانیات
معرفی کتاب.. وبلاگ .. دوست
پیوندها
هیبا
ماجده
اللیل
اهوازیان
فی الپرانتز
شکوفه
محمدمهدی
باغ ادب
شعر رامشیر
همیشه راهی هست
سیاه مشق کودکانه
کتاب تبعید
تقبل الله
وقتی که خواب کم می آورم
پشت خواب سبز دلان
پردیس
بغداد
جورابهای وصله دار
تولد
ماهیچ ما نگاه
خیال
بانوی سپیده دم
لبنان
بهار نیلی
پرواز بسوی پروردگار
طبیعت در قاب تصویر
تصویرسازی های من
ترانه های مستانه
احساس شیشه ای
قسمت کن چشمهایت را با سرنوشت
مهر سپهر
بانوی مرداد48
کنج خیال
شقیقه های باران
پابرهنه تا ماه
الفبا
رهاتر از گیسوان شالیزاران
ناتر/وبلاگ محمدزمان
وارش
بی صدا می شکنم
قطره های آبی
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM