أتحبني ؟

آیا مرا دوست داری؟

أتحبني بعد الذي كانا؟

 اني أحبك رغم ماكانا

بعد از همه آنچه بود ،

 آیا هنوز مرا دوست داری؟

من ..

علیرغم همه آنچه که بود ..

 تو را دوست می دارم  
ماضيك لا أنوي إثارته

حسبي بأنك هاهنا الأن
تتبسمين وتمسكين يدي

 فيعود شكي فيكي ايمانا

من نمی توانم قبول کنم که گذشته ها گذشته ..

و گمان میکنم تو همین حالا .. اینجایی

لبخند میزنی .. و دستانم را در دست میگیری ..

و شک مرا به یقین مبدل میکنی

عن أمس لاتتكلمي أبدا

 وتألقي شعرا وأجفانا
زمن مضى وبقيت غاليه

 لاهنت أنت ولا الهوى هانا

از دیروز هیچ سخن مگو..

موهایت را شانه کن  .. و مژه هایت را آرایش کن

روزگار سپری شده .. و تو همچنان ارزشمندی( عزیزی)

و بدان نه از تو..

چیزی کاسته  شده ..

 و نه از عشق .
لولا المحبة يامدللتي

ماأصبح الانسان إنسانا

ای ملوسک من

اگر محبت نبود .. انسان هم انسان نمی شد
طفلين كنا في تصرفنا

 وغرورنا وضلال دعوانا
فلكم ذهبت وأنت غاضبة

 ولكم قسوت عليك أحيانا

ما..

همانند دو کودکی بودیم

در تصمیم هایمان .. و غرورمان .. وسایه های دعواهامان

و بارها وبارها شده .. که تو خشمگین از کنارم رفته باشی

و بارها هم شده .. که لج بازی های من گل کرده باشد   
فلربما انقطعت رسائلنا

ولربما انقطعت هدايانا

و چه بسا نامه نگاری هایمان .. قطع می شد

و همچنین هدیه دادن هایمان..
مهما غلونا في عداوتنا

فالحب أكبر من خطايانا

ولی ..

هرچه بر دشمنی هامان می افزودیم ..

عشقمان..

همچنان ..

  بزرگ تر از اشتباهاتمان بود

………………………………………………………………….

 
هذا الهوى نار بداخلنا

ورفيقنا ورفيق نجوانا

این عشق ..

آتشی در درون ماست

و رفیق  ما و رفیق نجواهای شبانه ماست  
طفلٌ نداريه ونعشقه

 مهما بكى معنا وأبكانا

و کودکی است ..

که با او مدارا میکنیم..

و دوستش داریم ..

چه  زمانی که با میگرید و چه آن زمان که ما را میگریاند
أحزاننا منه ونسأله

 لو زادنا دمعا وأحزانا

غمهای ما همه از اوست ..

و هنگامی که اشکی و غمی به ما میدهد ،

ما بیشترش را از او طلب میکنیم

هاتي يديك فأنتي زنبقتي

 وحبيبتي رغم الذي كانا
أتحبني ؟ أحبك أحبك أحبك

دستت را بمن  بده ..

تو همچنان زنبق منی.. و محبوب منی ..

علیرغم آنچه که بین ما  بوده ..

آیا دوستم داری؟

من دوستت دارم ..

دوستت دارم ..

دوستت دارم ..

كلمات :: نزار قباني
ألحان :: كاظم الساهر