تأخیر کوچ من
از کوچه ی تو
تردد یک تردید نیست

یکروز میروم
بانو

هرچند
نزدیک تر
از نشانی نیروانای نگاه تو
هیچ برکه ای
بیتابی برهنه ی  مرا
سیراب نمیکند

اگر مانده ام
میخواهم
که پس ِ فردا هم
به دلم حق دهی
که باز  بیتاب شود
و چشمم ..
همچنان بیخواب

................................ بانی15/8/88

* : روزی دوستی گفت که باران وحشتناک می بارد . دعوایش کردم که باران رحمت است و وحشتناک را برایش بکار نبر. امروز پس از مدتها که هوای باران را به التماس کرده بودم، باران بارید . و خیسم کرد. اما من این روزها باران را وحشتناک میخواهم ... تا غرقم کند ... و بسپاردم به دریا ...
* : کاش غیر از دعا برای دردها دوایی بود .. دستهای کوتاه ما را ..
* : خدایا من هستم .. تو هم هستی؟ 

تصور اولیه ام از ۸/۸/۸۸ تصور یه تولد بود .. نه ...
کاش آسمون بارانی بود .. بانی
و کاش ...

از کوچه ی شما
که میگذرم
هوا ، هوای تو میشود

بانو
میدانی
که کوچه ی شما
هنوز بارانی ست
و مثل تو
هوای تو
فراموش کرده است
ظهرهای  تابستان را ؟

.................................... بانی۷/۸/۸۸

دستان ِ بی حواسم
بی اختیار
هواپیما را بغل میکنند
حالا
که کمی  دیر رسیده ام
و تو
بی سلام رفته ای

.................................... بانی۶/۸/۸۸

چرا
فقط
این منم 
که هی  گم میشوم
راه  به  راه
در ازدحام ِ
هزار توی ِ لحظه های تو
در لابلای ِ
بازی ِ قایم باشک ِ خورشید و ماه

................................................ بانی۵/۸/۸۸

پیچکی سمج ..
شمشادی
با تقلای لذیذ ِ رهایی  ..
و نگاه ِ زلال ِ برکه .

در آئینه ی تمام قد ِ روبرو
دستان ِ من
از عکس ِ تن ِ تو
همچنان بی پروا
بالا میروند

................................ بانی۵/۸/۸۸

واژه های اسیدی ؛
کمک ..
لبخند ژکوند  را
کودکی
شبانه
خط خطی کرده است

.................................. بانی4/8/88  

انگشترت را
در انگشت میچرخانی
گلهای قالی
را مثل یک بسته اسکناس
چندین و چند بار
به وسواس  می شماری
و از دوستت دارم هایی
که در ظرف کریستال
روی میز چیده ام
بی رعایت رژیم غذایی ات
بر میداری
و همان یکبار
که نگاهت به نگاهم خورد
انعکاس یک انتظار را
نا خواسته
بمن باز پس دادی

... :
بفرمائید ..
شما موافقید
که هیچ چیز
جای واژه های برهنه را نمی گیرد؟

........................................................ بانی3/8/88