................................................... بانی 20/11/88 ............................................ بانی 19/11/88 ....................................... بانی 15/11/88 ............................................................ بانی 15/11/88 مردک ! بانی۱: به ناچار باید توضیح دهم که این شعر از قول زنی نقل شده ............................................................... بانی ۶/۱۱/۸۸ ............................................... بانی ۵/۱۱/۸۸ ........................................... بانی ۲/۱۱/۸۸ می تنم بر مرز ِ جغرافیّ ِ این تن پیله ای .............................................................. بانی
به بازی ِ نقش ِ اول ِ یک حرف
در باور ِ احساس
به فرق و فاصله ی دوستت دارم
با دوستش دارم
به باور ِ من
به باور ِ تو
بانو !
من
از اعجاز ِ عشق
به اینجا رسیده ام
دلت آب .
احساس ِ زیبای زیبایی
و برازندگی
دوچندان می شود
در آئینه ی جادوئی ِ چشمانت
جارو برقی هم
مرا یاد ِ تو می اندازد
و بوسه های کِش دارت
حالا
خودت بخوان
که چقدر دلتنگم
سنگ فرش های طوسی ِ پیاده رو
سراغ ِ چشمهایت را می گیرند
و همه ی آن دخترکان ِ دست فروش
که بهت ِ دنباله دار ِ نگاهشان را
با لبخندی ،
یکجا می خریدی
و آن جدولهای دو رنگی
که لی لی می پریدی
و حرف های لب های ساکتی
که چشم بسته می شنیدی
غزلبانو !
من همچنان
در ترافیک ِ این همه ترک های پیش ِ پا
در صحرای تشنگی
سر به هوا می دَوَم
لا اقل
این بار را بگو
از کدام آفتاب نوشیده ای
که واژه هایت
همچنان
در سقف ِ بلند ِ احساس ِ من
ستاره سنجاق میکنند
عَرق ِ سَرد ِ بر پیشانی
سُرخ شدن ِ گونه ها
زیر ِ چشم پائیدن
و این لبخند ِ ملیح ِ من
هیچکدام از رضایت نیست
یا که خجالت
این نوع تعریف ِ تو
از تن ِ من
بزرگترین توهین
در تاریخ ِ زنانگی ِ است
.......................................... بانی ۹/11/88
نقطه نقطه
بر حرف حرف ِ واژه های نام تو
می نشینند بوسه های بی حساب من
اما
همان بهتر
که نمیدانی
اینها همه
نذر ِ تسبیح ِ تن ِ تو بوده اند
برای هر سوژه
از همه ی آن سوژه هایی
که به شعرهای شبانه ام داده ای
بانو
این لیاقت چیست
که داشتن و نداشتنش
همچنان
یک دنیا دل
و مرا از تو دور نگه داشته است ؟!!!
وقتی که
در پُر باران ترین سال ِ خدا
چشمه ها
چیزی به دشت نمی دهند
جز خشکی
بی شک
مژده ی بهار نیست
خبرت
قاصدک جان !
از سفر می آیم و هر گوشه زخم ِ حیله ای
تنها
پیامبری عاشق تر
و با اعجازی آسمانی تر از من
میتوانست
دست ِ تو را
با عبور ِ از تلاطم تلخ ِ نیل
به دست ِ فردا بدهد
بانو !
این بزرگترین نشانه ی
ظهور ِ آن موعود است
که این چنین دست ِ من
از دست ِ تو جدا افتاده
| Design By : Night Melody |

